60سال پس از شكست فاشيسم و تبديل شدن اردوگاه آشويتس هيتلرى به موزه، فاشيسم مذهبى، آشويتس را در شهرهاى مختلف ميهنمان بازسازى و تكثير كرده است. تازهترين خبر مربوط به اردوگاه بيگارى اسدآباد است. يك مورد مرگ در زير شكنجه و دو مورد خودكشى در گريز از مرگ تدريجى تنها طى 10روز ثبت شده است. در اطلاعيه اول خرداد دبيرخانه شوراى ملى مقاومت ايران در اين مورد آمده است: «روز دوشنبه 28ارديبهشت ماه نيز، دو زندانى به نامهاى حميد رحمانى 32ساله و حميد جودكى 30ساله بر اثر شدت فشارهاى وارده و شكنجه دژخيمان در اردوگاه بيگارى اسد آباد كه وابسته به زندان مركزى اصفهان مىباشد، در سلولهاى انفرادى اين زندان دست به خودكشى زدند. عوامل رژيم در اين اردوگاه قرون وسطايى، از انتشار اين خبر جلوگيرى كردهاند. پيش از اين در روز 20ارديبهشت ماه نيز در يك جنايت تكاندهنده ديگر، يك زندانى بيمار به نام بابك فرخى در زير ضربات وحشيانه پاسداران جنايتكار در همين اردوگاه به قتل رسيد». در همين اطلاعيه خبر از يك نمونه ديگر از مرگ در زير شكنجه آمده است: «در نيمه شب 31ارديبهشت ماه، يكى از زندانيان بند3 زندان مركزى اصفهان، به نام احمد عليزاده، 50ساله، بر اثر شكنجه و شدت ضربات وارده و عدم رسيدگى به وضعيت وخيم وى، جان خود را از دست داد. وى كه تنها يك ماه پيش بازداشت شده بود، بهرغم بيمارى و تب و لرز شديد، مورد شكنجه وحشيانه مزدوران سركوبگر به نامهاى ناصر سعيدى فر، جانشين افسر زندان، كرمى مدير جديد بند، و پاسدار اسدى افسر نگهبان زندان قرار گرفت. اخيراً مدير داخلى بند3 زندان مركزى اصفهان به نام محسن مسافر، به همراه عوامل خود سركوب و اعمال فشار بر زندانيان را افزايش داده و چنين جنايتهايى را هدايت مىكند». اردوگاه كهريزك تهران كه در آذر ماه گذشته جنايت هولناك شكنجه و قتل فجيع 18 زن زندانى در آن به ثبت رسيده نمونهيى ديگر است. رئيسجمهور برگزيده مقاومت ايران در روز 14آذر87، اين جنايت هولناك را «لكه ننگى برپيشانى فاشيسم مذهبى حاكم بر ايران» و «تنها يك نمونه از سلسه فجايع حاكميت خمينى دجال» دانست. اردوگاه پارسيلون خرمآباد كه بهمركز تجاوز بهزنان و رفتار با زندانيان بهمثابه حيوانات معروف است، بازداشتگاه امر به معروف و نهى از منكر همدان كه قتل فجيع دكتر زهرا بنىيعقوب در زير شكنجه يك نمونه از جنايات آن است، زندان اوين به ويژه بند209 و زندان گوهردشت كرج كه هفته گذشته در روزهاى 23 و 24ارديبهشت شاهد شديدترين حمله و ضرب و شتم زندانيان بود، نمونههاى ديگرى از اردوگاههاى مرگ در حاكميت ننگين فاشيسم مذهبى در ايران هستند. اما آخوندهاى جنايتكار بهرغم برپا كردن چنين اردوگاهها و تشديد روزافزون سركوب از جمله با اعدامهاى جمعى، در همهجا شاهد گسترش مداوم اعتراضها و بروز خشم متراكم مردم ايران هستند، خشمى كه اين روزها دانشگاهها صحنهيى از صحنههاى خروشان آن هستند. اين است بنبست سركوب آخوندى كه براى بقاى ديكتاتورى ولايت فقيه به تشديد روزافروزن متكى است در حالى كه سركوب خود يك عامل مهم بالارفتن درجه انفجارى جامعه و گسترش اعتراضهاى است.