صفحه اصلى

گرامى باد ياد و خاطره شهيدان

مشعل آزادى
مشعل آزادى

مشخصات شهید محمد رضا حجازی

محل تولد: تهران

شغل - تحصيل: دانشجو

سن: 28

محل شهادت: کرج

زمان شهادت: 1367


به یاد قهرمان سر به دار محمدرضا حجازی

محمدرضا حجازی دو سال از پایان محکومیتش می‌گذشت ولی رژیم آزادش نمی‌کرد. قبل از آغاز قتل‌عام در زندان شایع شده بود که رژیم می‌خواهد دست به کشتار زندانیان بزند. محمدرضا از‌جمله کسانی بود که نظرشان این بود که از خمینی هیچ چیز بعید نیست. محمدرضا عشقی بی‌پایان به برادر مسعود داشت. همیشه می‌گفت «مجاهدین، فدائیان مسعود هستند». یک‌بار یاد خواهرش افتاد و گفت: «راستی خواهرم…» ولی حرفش را زود قطع کرد. بعد درحالی‌که می‌خندید گفت: «همهٌ ما زندانیان فدای یک تار موی مسعود». روز نهم مرداد صدایش کردند. به همراه بچه‌های دیگر آماده رفتن شد. با همهٌ بچه‌ها خداحافظی کرد. صحنهٌ عجیبی بود. صفی از جوانان دلاور و پاکباز که تا چند ساعت دیگر در میدان تیرباران در خون خود غوطه‌ور می‌شدند، درآغوش صفی دیگر از اسیران مجاهد که خودشان هم تا چند روز دیگر به کاروان شهیدان خواهند پیوست، لبخندزنان خداحافظی می‌کردند. من آخرین کسی بودم که با محمدرضا وداع کردم. درحالی‌که همدیگر را در آغوش گرفته بودیم این دو بیت شعر کلیم کاشانی را خواند: افسانهٌ حیات دو روزی نبود بیشآن هم کلیم با تو بگویم چه سان گذشتیک روز صرف بستن دل شد به این و آنروز دگر به کندن دل زین و آن گذشتیک‌بار دیگر او را بوسیدم. و او با قدمهایی محکم و با چهره‌یی گشاده و مطمئن به سوی قتلگاه خود شتافت.